Verjaarsgedicht, ff. 483-484, 1711
Vereeringh-rym aen d’hr. Anthonius Balckenende, op zynen gheboort-dagh, verschenen den 12 en January 1711
f. 483
Verheer’lyckt nu met vreught den twaelfsten dagh van louwe
myn’ musa; want ick dien naer volle wensch aenschouwe,
die ’t licht gaf aen myn vriendt, en heden hem verIaert,
een dagh vol zegeningh, die vreught en blydtschap baert.
’t is langhe, dat ick d’heer Anthoni Balckenende,
u als myn waerdste vriendt en uwe vriendtschap kende;
die naer des vriendtschaps aerdt, in voor- en teghenspoedt
bleef altydt onghekrenckt, ghelyck zy nu noch doet.
de godts-dienst houdt ons maer alleen van een ghescheyden,
en k wensche, dat ick u kon tot de myne leyden;
maer desen last is voor der menschen kracht te zwaer:
’t gheloof een gaeue godts komt van den hemel maer;
dus laet ick desen bal de godts-gheleerde heeren,
het voeght mij beter uw’ gheboort-dagh te vereeren
met zedelijcken lof, die uw’ verdiensten voeght,
ten spyte vanden nyt, daerom veronghenoeght.
ghy wiert ten onrecht eens vervolght, door de verwoedtheydt
van het misleydt ghemeent’ niet kennend’ uwe goedtheydt
en hulpe, die ghy ded’ in d’alghemeene noodt,
zy zochten u verderf, en ghy verzorghd’ hun broodt:
dogh hunn’ vergrypingh’ is daer naer ghenoegh ghebleken,
want zy ghezaementlyck nu uwen lof uyt spreken,
zy roemen uwe deught, en wenschen dat de stadt
van brugghe, duyzenden van zulcke borghers hadd’,
die meer t ghemeene best, als eyghen voordeel achten:
dogh is minder van een vroom ghemoedt te wachten,
die zyne driften aen-ghewent, bedwinghen kan?
zigh zelfs verwinnen, is de klaerheydt van een man.
het taback rooken wiert maer eens u af-gheraeden;
ghy hebt in drye Iaer tyds gheen pyp met deze blaeden
ghevolt, oydt meer ghebruyckt: ick zegg’ en ’t is ghewis,
dat die verwinningh op zyn zeluen zeldzaem is.
’t ghezelschap, daer men zigh zoo licht laet aen ghewennen;
dogh niet misprys’lyck is, ghelyck ick moet bekennen,
als d’aenghekleuentheydt ons niet en ouer-heert,
tot elckx verwonderingh, daer zyt ghy uyt ghekeert;
ghy zyt de t’zaemen komst in d’herbergh langh ontwassen
men ziet u ’s morgens vroegh en ’s avonts laete passen
met vol ghenoeghen, op u neeringh-ryck bewindt
waer door ghy ’t huys van langhs hoe meer ghezeghent vindt.
uw’ waerde ghemalinn’ en haer’ volmaekte zeden,
zyn ’t onderwerp alleen van uw’ gheneghentheden
het voordeel is niet kleen, noch u niet onbekent,
want voor een’ compagnie, ghy wint een regiment
f. 484
van vreughden, rust en vred’ ghenoeghen, winst en voordeel,
groot achtingh, goeden naem, ghezont verstant en oordeel,
’t welck rypelyck op’t huys en Zyn’ belanghen let:
men zeght des meesters oogh die maekt de paerden vet.
in die ghesteltheydt zien ick u myn vriendt veriaeren,
met herte-wensch, dat ghy noch langhe wel mooght vaeren,
en dat ghy desen dagh noch hondert mael mooght zien
met uwe weder-helft; noch wensch ick bouen dien,
dat ghy haer ziet eer langh een’ blyde moeder worden;
godt wil met zeghen u, haer’ vrucht en haer om gorden,
dat eenen zoon haer’ schoot vercier’ die u ghelyckt,
en die u braef gheslacht met zulck een telgh verryckt
waerin ghy beyd’ herleeft, en eeuwen mooght verdueren,
dat hier en naermaels u magh zaeligheydt ghebueren:
zoo wordt myn wensch bekroont op uw’ gheboorten dagh,
als m’u noch hondert mael alzoo vereeren magh.
Laatst bewerkt: 15 september 2026 (wordt vervolgd)
Adriaan van der Brugghe 