Erato, ff. 72-74, 1702
nemo foelix, nisi Sapiens. plato. de nat. hom.
(Niemand is gelukkig tenzij hij wijs is; Bron: Plato)
De pLoMpaerts nIeren LIgghen zaChte
Chronogram:
D = 500 + L = 50 + M = 1000 + I = 1 + L = 50 + I = 1 + C = 100 = 1702
f. 72
Dat wysheydt kan gheluckigh maeken
die haer bezitten es ghewis
om reden, hoemen wyser is,
hoe naeder dat men kan gheraeken
f. 73
tot godt en zyn’ verholentheydt;
maer ’t moet die zelue wysheydt wesen,
waer van de Schrift ons geeft te lesen,
die ons niet van den wegh en leydt,
en in geen ander landt doet delven,
maer bouwt op godt, en waerheydts grondt,
die ons die waere kennis Iont
van godt, en van ons eyghen zeluen.
die zigh daer med’ ghenoeghen kan,
(ghelyck het hoogh’lyckx is te Schatten;
voor die de waerde kan bevatten)
is zeker een gheluckigh man.
maer ‘k zoud’ het erfdeel wel vergheten,
daer Salomon ghewagh van doet:
’t verstandt is met een Erfdeel goedt.
de wyse moghen oock wel eten;
hoewel dat plato daer van sweegh,
om dat hem niet en quaem t’ontbreken;
een ander magh daer af wel Spreken,
die ’t eene zonder ’t ander kreegh.
’t gheduldt moet desen verghezellen,
zigh troostende met wysheydts lot,
en niet op menschen, maer op godt
zyn Steun, gheluck en hope stellen.
verlaet u op fortuna niet;
want S’heeft ghemeen’lyck vrouwe trecken,
die zotte bollen, domme, gecken,
meer als de wyse Jonsten biedt.
Schudt met democritus uw’ leuer
als ghy een ezel ziet gheplaetst
van vooren, en apollo laetst,
een kranck-hooft, voor een reden gheuer:
die wys is niet als op gheloof
en bot ghereet in koetsen loeren,
die zelue diend’ het mest te voeren;
en die noch liefd’loos, blindt en doof,
voor wel gheplaetste herssens blyuen,
en meenen dat men kan aldus
het beeldt van godt mercurius,
uyt alle Slagh van boomen drijuen,
of maeken van een varckens Staert
een pyl, of van een Vuyl, een duyve:
al hadd’ een zeugh een gouden huyve
zy is niet als een beeste waerdt.
in teghendeel een reus blyft reuse,
al acht men hem voor kleen en vuyl,
en dat men hem in eenen kuyl
zoo diepe Stelde, tot den neuse.
bedroeft u niet om ’t noodtlots dwangh,
verachte, maer verheuen gheesten,
in ’t praelen dier ghemenschte beesten,
uw’ plaets is in der goden rangh:
ghy hebt noch die vertroostinghs reden
dat, zoo ghy eenmael wordt verhooght,
ghy op bequaemheydt Steunen mooght,
en zoo met eer’, ter eeren treden.
Zoo langh den aep op ’t winckel berdt
zit, niemandt ziet zyn’ bloote billen,
maer wilt hy naer de hooghte drillen
zyn kaelheydt uyt ghelachen werdt:
zoo gaet het met een Slechten loeten loeten: grillen, nukken
die stil naer zyn’ bequaemheydt leeft
en niet de minste reden gheeft,
f. 74
om zyn’ ghebreken op te vroeten,
maer klemt hy op tot ampt of staet,
ontdeckt den bloedt zyn’ eyghen Schande,
voor hem, die Sneegher van verstande, sneegher: snediger
om laeghe blyft, maer vaster gaet.
Erato: muze van de hymne, het lied, de lyriek en het
liefdesgedicht; attribuut: een lier.
(From the collection of the Ny Carlsberg Glyptotek. Item number IN 1566).
Voltooid 28 maart 2025.
Adriaan van der Brugghe 