Geboortedicht, ff. 92-93, 1709
Gheboort en Doopsel vreught van Joannes Anthonius
Balckenende, gheboren den 20en ende ghedoopt den 21en Augusti
1709 opghedraeghen aen Joffrouwe Marie Whyte en Myn heere
Joan van der Speck, Greffier van het edel Magistraet van het
Sluyssche vrye, Doopsel heffers van het selve kindt.
f. 92
Ghelyck een goeden boom noyt quaede vrucht en gaf,
zoo komt van d’heyligh Echt niet als ghezeghent af:
en naementlyck waer twee malkander zoo beminnen,
dat zy van thien, niet meer en maeken als vyf zinnen.
f. 93
Waer liefd’ op reden voeght, en reden naer godts wetten
wat kan van zulck een boom een goede vrucht beletten?
zoodaenigh voorbeeldt zien ick in zyn vol betreck,
in d’heere Balckenend’, en Joffrouw vander Speck,
die godt ghezeghent heeft met vier ghewenschte kind’ren
maer ’t heeft aen hem behaeght ’t ghetal van twee te mind’ren,
het Ionght’ Anthonius en ’t ander Adriaen,
zyn uyt de werelt, Jongh naer ’t hemelryck ghegaen.
twee doghterties Zyn noch tot d’Ouders troost in ‘t leuen,
waer op natuer Zoo veel volmaektheydt heeft geschreuen
dat men in haer de deught en gheest des vaeders ziet,
de glans en schoonheydt van Joffrouwe Margariet
haer moeder: zy zyn beyd’ een kort begryp van gaeven,
die in volmaektheydt met de Iaeren hoogher draeuen.
nu wordt des’ Echt op nieuws ghezeghent met een zoon,
tot eeuwingh* van ’t gheslacht, de hop’, de vreught en kroon
van Balckenendes stamm’. dit kindt zoo schoon van leden,
belooft met rypen tydt veel schoonder geest en zeden.
indien ’t zyn vaeder volght, het wordt een deughtzaem man,
die met een wys beleydt zyn huys bestieren kan:
en zoo ’t naer moeder aerdt, die peirel van de vrouwen,
wat schoone deughden zal den hemel op hem bouwen!
’t zal gheestigh, aenghenaem, wys en godtvruchtigh zyn,
liefhebber van de deught, en vyandt vanden schyn.
men zeght oock dat een kindt wel gheesten voedt in d aeders
van die het tot den doop verheften als ghevaeders.
#
Joan Anthonius, lief kindt, waer’ u de reden
niet onghebruykelyck, hoe wel waert ghyte vreden;
te zien een’ Joffrouw, die men voor uw meter groet
een aerdschen Enghel, voort ghebracht uyt Enghels bloedt!
’tis Joffrouw Whyte die met deught vercierde Schoone
die niet den appel slechts van paris maer de kroone
verdiendt van eer’ en roem, van wysheydt en van gheest,
wiens glans en luyster voor geen momus’ is bevreest!
en u myn heer voor wie myn zanghgodinn’ komt zinghen,
die oom en peter zyt van ’t puyck der Jonghelinghen,
ick wensch u duysentmael gheluck met uwen neef,
en dat den hemel u met hem zyn’ zeghen gheef’!
dat ’t kindt ulieden en zyn meter magh ghelycken
om ’t landt en staet met zoo een lidtmaet te verrycken,
bequaem tot meerder eer’, als die fortuyn u Jont,
en als men meer verdienst waerdeert ghy kryghen kont.
ick eyndigh hier, om u gheduldt niet te vermoyen,
met wensch, dat ghy uw neef mooght zien een man op groyen,
A vanderbrugghe
# is ’t zoo, t’is voor het kint en d’ Ouders dobbel vreught,
als die begaeft zyn met bysond’re gheest en deught.
Voltooid 28-09-2024.
Adriaan van der Brugghe 